وضعیت معیشتی و کاری رانندگان ماشینهای سنگین به مرحله بحرانی رسیده است. با وجود وعدههای متعدد مسئولان برای بهبود شرایط، نایب رئیس کانون کامیونداران کشور از محقق نشدن مطالبات اصلی این قشر زحمتکش خبر داد. از مشکلات سوخت و گازوئیل گرفته تا هزینههای نجومی قطعات، همگی فشار مضاعفی را بر پیکره حملونقل جادهای وارد کردهاند.
وعدههای پرداخت کرایه؛ توافقهایی که روی کاغذ ماند
یکی از بزرگترین دغدغههای رانندگان، عدم دریافت بهموقع دستمزد است. پیش از این وعده داده شده بود که در صورت تاخیر ۴۸ ساعته صاحب کالا، شرکتهای حملونقل موظف به پرداخت کرایه باشند، اما جلال موسوی تاکید کرد که این قانون عملاً اجرایی نمیشود. با وجود قولهای جدید سازمان راهداری، رانندگان همچنان در پیچ و خم دریافت حقوق قانونی خود سرگردان هستند.
گرانی لاستیک و روغن؛ هزینههایی که با درآمدها همخوانی ندارد
هزینه نگهداری از کامیون به شکل سرسامآوری افزایش یافته است. نگاهی به بازار قطعات نشاندهنده یک فاجعه اقتصادی برای رانندگان است:
- قیمت لاستیک: افزایش قیمت از ۳۱ میلیون تومان به ۸۰ میلیون تومان در یک سال!
- روغن موتور: تجربه ۵ بار افزایش قیمت در سال گذشته بدون نظارت دولتی.
- کمیاب بودن اقلام مصوب: نبود لاستیک و روغن با نرخ دولتی و اجبار رانندگان به خرید از بازار آزاد.
چالش سوخت و دخالتهای شرکت نفت
سهمیهبندی و شارژ سوخت گازوئیل به یکی دیگر از معضلات تبدیل شده است. شرکت نفت با طرحهایی نظیر «اجبار برای تعیین مسیر تردد»، آزادی عمل رانندگان را سلب کرده است. این در حالی است که انتخاب مسیر باید بر عهده خود راننده باشد و وظیفه دولت، صرفاً تامین سوخت مورد نیاز ناوگان است.
عدم نظارت بر صنف مکانیکها و هزینههای تعمیرات
در حالی که سازمان تعزیرات بر افزایش ۲۵ درصدی کرایهها نظارت سختگیرانهای دارد، اما هیچ کنترلی بر دستمزد مکانیکها و قیمت لوازم یدکی انجام نمیشود. نایب رئیس کانون کامیونداران معتقد است که سازمان صمت و تعزیرات در این بخش دچار کمکاری شدهاند و بار تمام فشارها تنها بر دوش راننده است.
شرکتهای بزرگمقیاس؛ غولهایی که پاسخگو نیستند
ظهور شرکتهای حملونقل بزرگمقیاس نه تنها مشکلی را حل نکرده، بلکه به یک معضل جدید تبدیل شده است. این شرکتها با ایجاد ساختارهای پیچیده، عملاً ردیابی مطالبات مالی رانندگان را غیرممکن کردهاند. رانندگانی که برای این مجموعهها بار جابهجا میکنند، در صورت عدم دریافت کرایه، با بنبست قانونی مواجه میشوند.
مطالبات اصلی صنفی که نادیده گرفته شدند:
- اجرایی نشدن دقیق طرح تن بر کیلومتر.
- دریافت کمیسیونهای اضافی و غیرقانونی توسط برخی شرکتها.
- بیتوجهی به نظرات کارشناسی اتحادیهها و اصناف در تصمیمگیریهای کلان.
- نبود نظارت بر توزیع عادلانه لاستیک و قطعات مصرفی.